I jaktteminologi viser ein «brace» til eit par viltfuglar, inkludert fasaner. Ein tradisjonell forklaring er at ein brace anså som ein passande mengde vilt for ein einaste jegar å bære. Viltstellarar kan òg ha brukt termen for å halde ein oversiktleg telling av fuglar tatt under ein jakt.
Over tid vart «brace» den standardmåten å beskrive to fasaner på i jaktt- og viltstellkontekstar.