Den «gale kattedama» er eit objekt for hyppleg spott i popkulturen, men katthording er ingen spass. Katthordarar lidar av ein psykisk sjukdom som får dei til å kjennast tvungne til å gjemma bort urimelige tal katter, ofte med tragiske konsekvensar for både katter og hordaren. Viss du mistankar katthording i nabolaget ditt, meld det til din lokale dyrevernmyndighet. Tipset ditt kan hjelpe både katter og eigar.
Flere katter enn du kan pleie
Ifølge Hoarding of Animal Research Consortium er «å ha meir enn det typiske antalet selskapdyr» eitt av dei fire hovudteikna på dyrehording. Å ha eit uvanleg antal katter gjer ein ikkje til hordar einaste. Hording skil seg frå vernepleie, som òg kan føre til at nokon får mange katter. Ein hordar er ikkje i stand til å pleie kattane sine. Dei kan vere undernærte eller ha for lite vatn, vase, sjuke eller skadde på grunn av overfylling. I mange tilfelle kan dyra dø av den dårlige pleia dei får. Ein hordar har ein problematisk psyke som får hen til å vil styre mange katter men ute av stand til å pleie dei.
Vase, rotete boligar
Ei sentral eigenskap ved enhver type hording er eit vase, rotete bolig. Ein hordar sin heim kan vere vanskeleg å navigere til uboleg, men med dyrehordarar kan scenen vere særleg grusom. Ein katthordar sin hus har ofte ganske mykje dyreavgang liggjande rundt og lukta av for mange dyr på for lite rom. Mange dyrehordarar hordar òg leddeløse gjenstandar, så huset kan òg vere rotete med søppel, usorterte haugar og andre gjenstandar.
Fornektelse, isolasjon og hemmelighet
Hordarar tenderer å ha dårlig innsikt i egne handlingar eller motivasjon. Dei vil tro at dei pleier dyra sine adekvat, ungeachtet all motbevis. Dei kan skjære seg av sosialt frå andre menneske og kjenne seg forfølgd av utensynlege som ikkje «forstår» hordingatferden deira. Dei kan vere i dårlig helse sjølve, ute av stand til å pleie eigne legeme meir enn kattane sine. Men hordarar kan òg gjemme atferd sin godt og leve eit dobbeltliv, og verke relativt normale frå utsida.