Kvine (verb) – å lage ein høgtonet, kontinuerleg lyd som uttrykk for ulykke eller smerte.
Kvina (verb) – å lage ein lavtonet, intermittent lyd som uttrykk for sorg, smerte eller frykt.
Kvine og kvina kan beskrive ein som klagar på ein høgtonet, kontinuerleg måte, ofte begleitet av lave, intermittente lydar av sorg eller frykt.